Artykuły dla rodziców

Zachowania i emocje dziecka, które rozpoczyna przygodę z przedszkolem

piątek, 24 lipca 2020 00:00

Zachowania i emocje dziecka, które rozpoczyna przygodę z przedszkolem

Rodzice, których dzieci rozpoczną swoją przygodę z przedszkolem po raz pierwszy, mają przed sobą nowe wyzwanie - jak przygotować malucha do przedszkola, by czas adaptacji w przedszkolu był dla dziecka, ale także dla rodzica  najmniej stresujący?

Najważniejsze w okresie adaptacji jest odpowiednie podejście i przygotowanie rodzica. Nic tak nie zniechęca dziecka do przedszkola, jak widok mamy płaczącej. Nie należy straszyć dziecka przedszkolem. Należy za to mówić mu, że pozna nowych kolegów, że będzie mógł zobaczyć i bawić się zabawkami, których nie ma w domu.

Ważnym czynnikiem jest wprowadzenie regularności tak, by pewnym zajęciom towarzyszyły rytuały, szczególnie poranne. Będzie to łagodziło stres związany z rozstaniem z rodzicem. Nerwowy poranek to nerwowy dzień w przedszkolu.

Cenną wskazówką jest uczenie dzieci samodzielności. To najlepsze co można uczynić dla przedszkolaka. Dziecko samodzielne jest pewniejsze siebie i mniej zagubione w nowej sytuacji. Nie musi ciągle prosić o pomoc. Takiemu dziecku jest po prostu łatwiej. Nie chodzi o to, by

 

ułatwić nauczycielkom prace, ale by ułatwić dziecku życie przedszkolne. Oczywiście, dziecko nie musi umieć wszystkiego, ale dobrze by umiało: korzystać z toalety, podciągać majteczki, w miarę samodzielnie jeść ( chodzi o to by umiało nabrać zupę, trafiało łyżką do buzi,czy nabiło mięso na widelec), by podejmowało próby samodzielnego ubierania i rozbierania się, umiało umyć ręce i wytrzeć je ręcznikiem. Samodzielność, to także umiejętność sprzątania po sobie, chociażby zabawek.

Dalsza część artykułu: Zachowania i emocje dziecka, które rozpoczyna przygodę z przedszkolem

 

Jak rodzice wpływają na emocje swoich dzieci?

wtorek, 28 kwietnia 2020 09:10

Chciałabym na początku podzielić się z Państwem pewnym opowiadaniem:

„Cud”

- Wierzysz w cuda?

- Tak.

- Naprawdę? A czy widziałeś jakiś cud?

- Cud? Oczywiście.

- Jaki?

- Ciebie.

- Mnie? Czyżbym był cudem?

- Tak.

-Nie rozumiem?

- Oddychasz. Masz delikatną i ciepłą skórę. Twoje serce bije. Widzisz. Słyszysz. Biegasz. Jesz. Skaczesz. Śpiewasz. Myślisz. Śmiejesz się. Kochasz. Płaczesz…

- Czy tak?… I to jest właśnie cud?

- I to jest właśnie cud.

Dziecko przychodzi na świat jako mała, nieporadna istota uzależniona od swych rodziców, z którymi łączy ją początkowo więź fizjologiczna, a potem uczuciowa. Niezmiernie ważne jest, by pierwsze lata swego życia spędziło wśród członków rodziny, która pielęgnując i troszcząc się o nie, zaspokoi jego potrzebę bezpieczeństwa. Jego rozwój emocjonalny zależy przede wszystkim od środowiska rodzinnego, a głównie właściwych postaw rodziców.
Obok troskliwej opieki i pielęgnacji, najważniejsza jest miłość rodziców, zrozumienie potrzeb dziecka, atmosfera pełna ciepła, stabilizacji i spokoju. Naturalny kontakt między rodzicami a dzieckiem w pierwszych miesiącach i latach życia jest istotny nie tylko w chwili obecnej, ale stanowi podłoże wzajemnego zrozumienia w przyszłości.
Obdarowane uczuciem dziecko odwzajemni je wtedy, gdy rodzice będą potrzebowali opieki, ciepła i miłości.

Postawy rodzicielskie decydują o rozwoju uczuć wyższych dziecka i to one właśnie mają podstawowe znaczenie dla przyszłych więzi człowieka z innymi ludźmi w społeczeństwie. Dla prawidłowego rozwoju rodzinnych więzi uczuciowych konieczne jest zaangażowanie obojga rodziców oraz reprezentowanie przez nich właściwych postaw rodzicielskich. Doświadczenia wyniesione z domu przenoszone są w przyszłości przez dzieci na kontakty z innymi ludźmi.

Dalsza część artykułu: Jak rodzice wpływają na emocje swoich dzieci?

 

WYCHOWANIE PRZEZ CZYTANIE- KSIĄŻKA KONTRA TECHNOLOGIA

wtorek, 21 kwietnia 2020 08:37

Obecne czasy dają nam szeroki dostęp do nowinek technologicznych, które w dużej mierze wpływają na nasze życie. Tradycja powszechnego czytania znalazła się w obliczu dużego zagrożenia. Za sprawą jednego guzika, kliknięcia myszką, przesunięcia palcem uzyskujemy darmowy bilet wstępu do świata newsów i rozrywki. Ci którzy korzystają z tego bez umiaru, płacą wysoką cenę. Jest nią oddanie umysłu w leasing, tym którzy zarabiają na jego bierności i lenistwie, na braku wyobraźni, podatności na manipulację i coraz mocniejszym uzależnieniu od mediów. Wielu z nas nie jest tego świadomym, a w szczególności nie są świadome tego dzieci, które stanowią coraz ważniejszy segment rynku odbiorców mediów i niestety powiększającą się rzeszę medialnych nałogowców. Każdego dnia bez ograniczeń korzystamy z coraz bogatszej oferty mediów, które stały się głównym źródłem rozrywki zarówno dla dorosłych jak i dla dzieci.

Dalsza część artykułu: WYCHOWANIE PRZEZ CZYTANIE- KSIĄŻKA KONTRA TECHNOLOGIA

 

Matematyka dla 3, 4 -latków

wtorek, 14 kwietnia 2020 00:00

Sposoby rozwijania umiejętności matematycznych u dzieci 3-4 letnich

 

Matematyki zaczynamy się uczyć niemal równocześnie z nauką mowy.

 

Przedszkole to etap, na którym maluchy uczą się z wielkim entuzjazmem. I dlatego warto je zapoznawać z podstawami czytania, pisania i matematyki.
Większość dzieci w wieku przedszkolnym, nawet bez wskazówek i pomocy od dorosłych jest w naturalny sposób zainteresowana matematyką, ponieważ spotyka się z nią każdego dnia. Matematyka dla dzieci jest łatwa, gdyż każde zdrowe dziecko od urodzenia posiada naturalne zdolności matematyczne. Jednakże od 3 roku życia rozpoczyna się proces ich zaniku. Aby zdolności te nie wygasły, muszą być ćwiczone i rozwijane. Zajmuje to mniej niż pół minuty dziennie, ale codziennie.

Dalsza część artykułu: Matematyka dla 3, 4 -latków

 

JAK ZDROWO ZACHĘCAĆ DO JEDZENIA NIEJADKA

wtorek, 07 kwietnia 2020 17:10

„JAK „ZDROWO” ZACHĘCAĆ DO JEDZENIA „NIEJADKA”


Określenie  „niejadek” używane jest w odniesieniu do przedszkolaków bardzo często. Niemal w każdej przedszkolnej grupie znajdzie się jedno lub kilkoro dzieci, które niechętnie siada do stołu podczas posiłków. Zachęcanie, motywowanie dziecka czasami nie żadnych rezultatów. Opieka nad niejadkiem i bezskuteczne próby nakłaniania go do jedzenia mogą być dla nauczycieli i rodziców źródłem niepokoju. Jak znaleźć właściwy sposób postępowania z takim dzieckiem?.

Dalsza część artykułu: JAK ZDROWO ZACHĘCAĆ DO JEDZENIA NIEJADKA

 

By niejadek zjadł… gdy dziecko cierpi na brak apetytu

wtorek, 07 kwietnia 2020 17:07

„By niejadek zjadł… gdy dziecko cierpi na brak apetytu”.

Pierwszym działaniem w wypadku, gdy dziecko odmawia jedzenia, jest wizyta
u pediatry, dzięki której rodzice dowiedzą się, czy dziecko osiąga prawidłowe dla swego wieku masę ciała oraz wzrost, czy tempo rozwoju jest właściwe sposób rozwoju prawidłowy.  
Konieczny i zalecany jest spokój. Dziecka nie można zmusić do jedzenia. Im większy spokój i opanowanie wykażą rodzice, tym większa szansa, że dziecięce nawyki dotyczące jedzenia się unormują.

Dalsza część artykułu: By niejadek zjadł… gdy dziecko cierpi na brak apetytu

   

Kreatywność - najważniejszy talent dziecka

wtorek, 07 kwietnia 2020 06:06

Kreatywność
– najważniejszy talent dziecka

Co mogą zrobić rodzice, aby wspierać kreatywność dziecka ?
W obecnym świecie kreatywna postawa jest najbardziej pożądaną i jedną z najcenniejszych cech osobowości, dlatego warto tę kreatywność w sobie budować i od najmłodszych lat zaszczepiać je dzieciom. Dzieci mają w sobie wiele pokładów kreatywności, które łatwo mogą zostać zaprzepaszczone. Dobrym pomysłem jest zachęcanie dzieci do aktywności, której efektem jest powstawanie czegoś nowego. W tym doskonale sprawdzą się wszelkie zajęcia plastyczne, manualne, w których dziecko tworzy nowe rzeczy takie jak: lepienie z plasteliny, modeliny, rysowanie, malowanie, konstruowanie budowli z klocków, a nawet gotowanie i pieczenie. Dzieci pełne są pozytywnej energii, mają 100 pomysłów na minutę, potrafią stworzyć coś z niczego. Nie krytykuj, gdy fantazjują. Wręcz przeciwnie dbaj, by mogły dać upust swojej wyobraźni. Zamiast kupować skomplikowane zabawki ofiaruj im przestrzeń, która pozwoli uwolnić drzemiącą w nich kreatywność. Jeśli od małego będą uczone, że mają nieograniczone możliwości do działania i realizacji swoich pomysłów, zachowają ten sposób patrzenia na rzeczywistość również w dorosłym życiu.

Dalsza część artykułu: Kreatywność - najważniejszy talent dziecka

 

Mutyzm wybiórczy (selektywny)

piątek, 03 kwietnia 2020 17:21

Mutyzm wybiórczy (selektywny):

Mutyzm wybiórczy (selektywny) jest zaburzeniem wieku dziecięcego (pierwsze objawy pojawiają się zwykle przed piątym rokiem życia). Wyróżnia się stałą niemożnością mówienia w wybranych sytuacjach społecznych (w których mówienie jest oczekiwane, na przykład w szkole), podczas gdy poza nimi komunikuje się zupełnie poprawnie. U większości dzieci mutyzm wybiórczy diagnozuje się pomiędzy trzecim a piątym rokiem życia. Czas trwania diagnozy musi być dłuższy niż jeden miesiąc i nie można go wyjaśnić poprzez zaburzenia komunikacji (na przykład jąkanie), całościowe zaburzenia rozwoju (autyzm) czy zaburzenia psychotyczne (schizofrenia). Milczenie nie jest więc spowodowane zaburzeniem mowy, nieznajomością języka ani nieumiejętnością komunikowania się.
Źródła mutyzmu wybiórczego nie są jednoznaczne. Przyjmuje się, że główną przyczyną jest nadaktywna część mózgu odpowiedzialna za odczuwanie stresu w sytuacji, którą psycholodzy nazywają ekspozycją społeczną. Większość dzieci cierpiących na mutyzmem wybiórczy, mając genetyczne predyspozycje do reagowania niepokojem, dziedziczy taką tendencję po kimś z rodziny. Dzieci takie zwykle charakteryzują się silnym niepokojem oraz przeżywaniem lęku separacyjnego, częstym płaczem, wpadaniem w złość, są markotne i mają kłopoty ze spaniem. Ponadto dzieci chorujące na mutyzm wybiórczy często mają zahamowany temperament. Mutyzm wybiórczy nie jest jednak wynikiem traumy.

Dalsza część artykułu: Mutyzm wybiórczy (selektywny)

   

Strona 1 z 6